Słownik lotniczy
VFR
Visual Flight Rules — pilot nawiguje na podstawie zewnętrznych odniesień wzrokowych i musi spełniać minima VMC.
VFR (Visual Flight Rules) to najczęstszy reżim lotu dla lekkich śmigłowców. Pilot musi utrzymywać kontakt wzrokowy z ziemią lub horyzontem oraz spełniać minimalne wymagania widzialności i odległości od chmur (VMC) dla danej klasy przestrzeni powietrznej i wysokości. Lot VFR może wykorzystywać mapy, GPS i nawigację radiową, ale podstawowym odniesieniem pozostaje zasada „widzieć i unikać”. Nocny VFR wymaga osobnego uprawnienia — zobacz uprawnienie nocne.
Powiązane pojęcia
- IFRInstrument Flight Rules — pilot nawiguje za pomocą przyrządów radionawigacyjnych, niezależnie od widoczności zewnętrznej.
- VMCVisual Meteorological Conditions — minima widzialności i odległości od chmur, które muszą być spełnione dla lotu VFR.
- IMCInstrument Meteorological Conditions — warunki pogodowe niespełniające VMC. Lot możliwy jest wtedy tylko według IFR z odpowiednim uprawnieniem.
- Special VFRLot VFR dopuszczony przez ATC do wykonania w strefie kontrolowanej w warunkach poniżej standardowych minimów VMC. Za separację od przeszkód odpowiada pilot.
- VFR ManualPublikacja dla pilotów VFR. Zawiera mapy lotnisk, procedury i częstotliwości w bardziej przystępnej formie niż AIP.